This policy develops principles focused on achieving greater co-responsibility of the productive sectors to contribute to the conservation of protected areas and to reward vulnerable populations that support their care. Principles associated with good governance of protected areas and the System are incorporated. Special emphasis is placed on the need to increase management effectiveness, and the importance of protecting natural spaces with associated cultural elements and meanings is positioned.

Additionally, this policy is articulated with the 30x30 initiative aimed at protecting at least 30% of the oceans and 30% of the terrestrial areas and continental waters of the world by the year 2030, with at least 10% subject to strict protection, being discussed in the new Global Framework for Biodiversity post 2020. This Framework will establish new objectives and goals to be implemented by the member countries of the Convention on Biological Diversity.

The construction of this CONPES document began in 2019, with the support the Technical Secretariat of the National Planning Department and work from the Ministry of Environment and Sustainable Development, as well as the National Natural Parks of Colombia. The Worldwide Fund for Nature contributed in this process as the implementer of the GEF SINAP project supported by the IDB and the United Nations Development Program UNDP.

El capital natural y sus servicios ecosistémicos pueden ser valorados económicamente tomando en cuenta sus valores de no uso, y sus valores de uso. En este sentido, las Áreas Silvestres Protegidas también pueden analizarse bajo esa óptica, con valores de existencia expresados por el deseo de la sociedad a conservarlos, valores de uso indirecto que proveen estas áreas a través de servicios ecosistémicos como la regulación del agua y del clima, y valores de uso directo que se concentran en estas áreas en el servicio de recreación o ecoturismo.

El modelo de costos propuesto para estimar las tarifas de las Áreas Silvestres Protegidas (ASP) se sustenta en la premisa de explorar las necesidades y particularidades de cada una de ellas y a partir de ello contemplar los insumos necesarios, esto siguiendo la misma clasificación utilizada por el Presupuesto Nacional

Análisis detallado acerca de gasto efectivo, del Gobierno Central, órganos desconcentrados y entidades descentralizadas, destinado a la conservación y uso sostenible de la biodiversidad en Costa Rica, para el período 2015-2019, así como para el Presupuesto de la República para el año 2020, de conformidad con la metodología establecida en el Manual Iniciativa de Finanzas para la Biodiversidad (BIOFIN 2018).

El presente Volumen, el último de la serie sobre el rediseño del programa de Pago por Servicios Ambientales de Costa Rica, se elabora a raíz del análisis técnico y político que realizó el equipo consultor junto con las autoridades del gobierno (i.e. MINAE y FONAFIFO) y BIOFIN sobre el mecanismo financiero propuesto en el Volumen II.

The Biodiversity Finance Plan (BFP) is Cambodia’s national roadmap to fund biodiversity, developed under UNDP’s BIOFIN. Using the 2018 BER baseline (US$112M spent vs. ~US$305M needed), it identifies a significant financing gap and sets priorities to mobilize resources, avoid harmful spending, and use funds more efficiently. After reviewing 24 NBSAP themes and engaging key ministries and stakeholders, five first-priority solutions were selected for 2021–2026: (1) develop sustainable, community-based ecotourism, (2) promote payment for ecosystem services, (3) enhance REDD+ impacts for conservation, (4) scale good agricultural practices to reduce biodiversity harm, and (5) strengthen institutional capacity for biodiversity finance review. Implementation strategies will be co-developed with lead agencies, with financing sought domestically and globally.

The Financial Needs Assessment (FNA) under UNDP’s BIOFIN quantifies the resources required to implement Cambodia’s NBSAP and compares them with current spending to reveal the financing gap. Covering 2018–2022, required budgets rise from US$305 million (2018) to US$652 million (2022); the 2018 shortfall is US$193 million. The FNA helps policymakers cost and prioritize NBSAP actions and informs a Biodiversity Finance Plan that identifies concrete funding sources and mechanisms to achieve Cambodia’s biodiversity goals.

The Biodiversity Expenditure Review (BER) under UNDP’s BIOFIN establishes Cambodia’s 2018 baseline of biodiversity spending aligned with the NBSAP. It defines what counts as biodiversity expenditure, maps public and private sources, channels and instruments, and assesses government revenues and funds to identify opportunities to mobilize finance. The BER answers how spending is defined, how much is allocated across NBSAP themes and key sectors, and the scale of private investment. Findings highlight main financing sources, where expenditures could be re-aligned, allocation/absorption bottlenecks, and practical next steps. While national revenues have grown under PFM reforms, biodiversity-linked revenues (e.g., timber, rubber, concessions) remain modest—pointing to avenues for stronger, targeted resource mobilization.

[English below]

โครงการไบโอฟินภายใต้โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ ได้เล็งเห็นถึงแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงระบบการเงินเพื่อการดูแลความหลากหลายทางชีวภาพที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของกระแสการเงินทั้งในและต่างประเทศที่มุ่งเน้นการลงทุนเพื่อบริหารจัดการความหลากหลายทางชีวภาพ โดยมีเครื่องมือทางการเงิน ผู้ให้บริการทางการเงิน และกลไกการส่งมอบบริการที่หลากหลายกว่าที่เคยเป็นมา อย่างไรก็ดี หนึ่งในความท้าทายที่ผู้เกี่ยวข้องกับเรื่องระบบการเงินเพื่อธรรมชาติพบเจอ คือการคัดเลือกกลไกการเงินที่สามารถตอบโจทย์นักลงทุนพร้อม แนวทางแก้ไขปัญหาที่เหมาะสม และมีประสิทธิผลมากที่สุด ซึ่งกลไกการเงินนั้นๆต้องสามารถผสานร่วมกับกลไกการเงินอื่นๆ สร้างนวัตกรรมแปลกใหม่ เพื่อให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องได้มีเครื่องมือที่เหมาะสมในการลงทุนเพื่อดูแลรักษาธรรมชาติได้ดีกว่าเดิม ดังนั้น “คู่มือ” ฉบับนี้จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการรวบรวมชุดความคิด แนวทางการนำร่องกลไกการเงิน และกลยุทธ์ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง

--

The biodiversity finance landscape is changing. Both domestic and international financial flows have grown and the range of financing instruments, providers, and delivery mechanisms now available is significantly wider than ever before. One of the key challenges for practitioners is selecting the most appropriate and effective solutions out of the growing list of consolidated, emerging, and non-traditional mechanisms to fund nature and better align interest of various actors.

This “catalogue” is the beginning of a comprehensive list of these instruments, tools and strategies that are

applicable to the field of biodiversity finance.

The fact that Colombia is the country with the highest biodiversity per square kilometer and has around 14% of the world's biodiversity, implies a very important challenge in terms of mobilizing resources for the conservation of biodiversity and its ecosystem services, as well as to make these an engine for developing sustainably.

During the last 10 years, about 2 trillion pesos or about 546 million dollars of the public budget have been invested annually in biodiversity.

Public spending is managed mainly by central government entities and by territorial governments, with a smaller but important participation of regional autonomous corporations.

More than half of public sector funding for biodiversity management has been invested in projects related to the protection of ecosystems, followed by investment in restoration of degraded ecosystems, research, incorporation of biodiversity in different sectors and the sustainable use of natural resources.

See the post in spanish here

productos elaborados, es decir el mapeo de demanda de productos agropecuarios por parte del sector turístico, el mapeo de oferta de productos y productores agropecuarios y credenciales de sostenibilidad presentes en la región y finalmente el mapeo de los canales de intermediación de productos agropecuarios en la ZHN del país, con recomendaciones para la iniciativa Tu-MoDeLo y sus aliados.